Dokonali szokującego odkrycia podczas badania Całunu Turyńskiego (film)

Całun Turyński od dekad pozostaje jednym z najbardziej zagadkowych i najczęściej badanych przedmiotów związanych z chrześcijaństwem. Dla jednych jest bezcenną relikwią, dla innych nierozwiązaną historyczną zagadką. Teraz temat znów wrócił z dużą siłą po przypomnieniu badań, które miały wskazywać, że płótno zetknęło się z krwią człowieka poddanego skrajnej przemocy.

To wystarczyło, by na nowo rozgorzała dyskusja o autentyczności Całunu i o tym, czy nauka jest dziś bliżej odpowiedzi na pytanie, z czym naprawdę mamy do czynienia.

Badacze skupili się na śladach biologicznych

W centrum zainteresowania znalazły się analizy prowadzone przez włoskich naukowców z Triestu, Bari i Padwy. Zespół badał włókna Całunu na bardzo precyzyjnym poziomie, szukając śladów organicznych i mikroskopijnych cząsteczek, które mogłyby powiedzieć coś więcej o historii płótna.

Jak wyjaśniał Elvio Carlino z Instytutu Krystalografii w Bari, badacze skoncentrowali się przede wszystkim na fragmentach materiału oddalonych od widocznych gołym okiem plam.

– Skoncentrowaliśmy się zwłaszcza na częściach materiału odległych od plam widocznych pod mikroskopem optycznym. Płótno zostało przebadane na poziomie atomowym w poszukiwaniu nanocząsteczek o pochodzeniu organicznym.

Właśnie te analizy doprowadziły do wniosku, że na badanym materiale mogą znajdować się elementy wskazujące na kontakt z krwią osoby, która doznała ciężkiej traumy.

Ślady miały odpowiadać krwi człowieka po torturach

To właśnie ten fragment badań najmocniej poruszył opinię publiczną. Według autorów odnalezione cząsteczki miały pojawiać się w proporcjach charakterystycznych dla krwi osoby poddanej brutalnym cierpieniom.

W praktyce oznaczało to bardzo mocną sugestię: że Całun miał zetknąć się z krwią człowieka zabitego w wyjątkowo okrutny sposób.

Dla osób wierzących taki wniosek natychmiast przywołał tradycyjne przekonanie, że mogła to być krew Jezusa Chrystusa. Dla sceptyków nie był to jednak dowód ostateczny, lecz kolejny element wielkiego sporu, który trwa od lat.

Całun Turyński od dawna dzieli naukowców

To nie jest pierwszy moment, gdy wokół Całunu wybuchają emocje. Przez lata badali go przedstawiciele wielu dziedzin – od fizyków i chemików po specjalistów od kryminalistyki oraz analizy materiałowej. Problem polega na tym, że wyniki tych badań często prowadziły do zupełnie różnych wniosków.

Jedne analizy wzmacniały przekonanie, że Całun może mieć wyjątkowe, trudne do wyjaśnienia cechy. Inne wskazywały raczej na jego późniejsze, średniowieczne pochodzenie. Właśnie dlatego spór o autentyczność płótna nigdy naprawdę nie wygasł.

Nie tylko religia, ale też nauka i historia

Całun Turyński od dawna jest czymś więcej niż tylko przedmiotem kultu. Wokół niego powstała nawet osobna dziedzina badań, określana mianem syndologii, zajmująca się wyłącznie tym płótnem.

To pokazuje skalę zjawiska. Mało który obiekt religijny był analizowany z taką intensywnością i przez tak różne środowiska. Z jednej strony jest tu wiara i tradycja, z drugiej laboratoryjne badania, pomiary i próby odtworzenia historii materiału.

Kościół zachowuje ostrożność

Mimo ogromnego zainteresowania i licznych publikacji Kościół katolicki do dziś nie zajął jednoznacznego, ostatecznego stanowiska w sprawie autentyczności Całunu. Płótno pozostaje przedmiotem czci i ogromnego zainteresowania wiernych, ale nie zostało definitywnie ogłoszone jako bezsporna relikwia Jezusa Chrystusa.

Ta ostrożność mówi bardzo wiele. Pokazuje, że nawet w obszarze wiary temat wciąż pozostaje delikatny i nie daje się zamknąć jednym prostym werdyktem.

Spór o Całun Turyński raczej się nie skończy

Najnowszy powrót do badań o śladach krwi znowu rozpalił debatę, ale nie zakończył jej. Przeciwnie – przypomniał, jak wielkie emocje wciąż budzi to płótno i jak łatwo każda nowa analiza staje się początkiem kolejnej fali sporów.

Dla jednych Całun Turyński pozostanie znakiem wiary. Dla innych będzie jedną z największych nierozstrzygniętych zagadek historii. Jedno jest pewne – temat nie zniknie. Za dużo jest tu pytań, za duży ciężar symboliczny i zbyt silna potrzeba, by wreszcie znaleźć odpowiedź.